آدمک آخر دنياست بخند..... آدمک مرگ همينجاست بخند..... آن خدايي که بزرگش خواندي..... به خدا مثل تو تنهاست بخند..... دستخطي که تو را عاشق کرد..... شوخي کاغذي ماست بخند..... فکر کن درد تو ارزشمند است..... فکر کن گريه چه زيباست بخند..... صبح فردا به شبت نيست که نيست..... تازه انگار که فرداست بخند  
 

عاشقانه ایی برای دخترم


روزها در پی هم سپری می شوند و تو قادر به توقف آن نیستی تنها بایستی با آن زندگی کنی. من امروز 21 ماه است که با دختر کوچکم زندگی را معنا و س‍‍پری می کنم و زندگی برایم در یک کلمه خلاصه شده است آفرینش. شاید این تنها کلمه ای باشد که من هر روز بیش از هر کلمه دیگری تکرار می کنم. بارهاخواستم در وبلاگ خود چی بنگارم اما هر بار خواستم شیطنت این فرشته کوچک نگذاشت ولی امروز قاطعانه تصمیم گرفتم گوشه ای از بزرگ شدنش را به تصویر کشم.

 

آتلیه یک سالگی آفرینش شهریور 93

 

 

سفر مشهد مقدس آبان ماه 93

 

 

آفرینش در راهپیمایی 22 بهمن 93

 

 

روز سیزده بدر 94

 

 

اردیبهشت 94




چکه ايي از ناودان احساس قاصدک - چهارشنبه ۳ تیر ۱۳٩٤




زندگي رسم خوشايندي است
زندگي بال و پري دارد با وسعت مرگ
پرشي دارد اندازه عشق
زندگي چيزي نيست
که لب طاقچه عادت از ياد من و تو برود



يادداشت هاي قاصدک
نويسنده وبلاگ


نگاهي به گذشته ها


مطالب اخیر


لينک دوستان


آمار وبلاگ




طراح قالب