آدمک آخر دنياست بخند..... آدمک مرگ همينجاست بخند..... آن خدايي که بزرگش خواندي..... به خدا مثل تو تنهاست بخند..... دستخطي که تو را عاشق کرد..... شوخي کاغذي ماست بخند..... فکر کن درد تو ارزشمند است..... فکر کن گريه چه زيباست بخند..... صبح فردا به شبت نيست که نيست..... تازه انگار که فرداست بخند  
 

برای خدای خودم


ماه مبارک رمضان بر تمامی آنهایی که دوستاشان دارم مبارک باد

خداوندا شکر که زنده ماندیم و رمضانی دیگر ار درک نمودم ، مهمان سفره بی کرانت شدیم و به ما فرصت دادی تا باری دیگر به درگاهت توبه کنیم.

 

به نام آفریدگار عشق و زندگی

به نام انکه می آفریند و می میراند

به نام یگانه سردار عشق و هستی

سلام بر خدایی که هست و نیست

خداوندا من همیشه در پی حقیقت وجودت گام برداشتم و به دنبال رد پایت می گشتم. غافل از آنکه تو در همین نزدیکی هستی . خدایا من همیشه در آسمانها به دنبالت  می گشتم. تو را تنها در آبی آسمان، در سیاهی شب، در سپیدی روز، در روشنی خورشید و ماه و چشمک یک ستاره جستجو می کردم.

اما حال فهمیدم تو به من نزدیکتر از فاصله آسمان تا دریایی ، تو برای من همه جا هستی . من تو را اکنون در زیبایی یک گل، سبزی یک برگ، در سکوت شب، در آبی آب، در زلالی چشمه، در آغوش نسیم، در نوازش باد، در نفس چلچله ها و بر دوش قاصدک ها می یابمت.

خدایا گاهی کفر گفتم و گاهی کفر نوشتم، اما تو بخشنده تر از آنی که مرا نبخشی. من همیشه به وجودت ایمان داشتم ،دارم و خواهم داشت. گاهی به وجودت شک کردم و از تو غافل شدم پس مرا ببخش چرا که رحمان و رحیمی. خدایا حالا که گرمی دستانت را بر دوش خود احساس میکنم مگذار به حال خود وا بمانم و در این وادی تنها باشم. تنهائیم را با عطر وجودت پر کن و چراغ راهم شو. مرا از خود غافل مساز و دستانم را از درگاهت نا امید بر نگردان.

خدایا کمکم کن تا بتواتم راه عشق و بندگی را به آسانی و بدون سقوط بپیمایم.

خدایا مرا عاشق بندگی ات کن و معنای زندگی ده.

خدايا :

مرا وسيله اي براي صلح و آرامش قرار ده

بگذار هر جا تنفر است  بذر عشق بکارم

هر جا شک حاکم است ايمان

هر جا ياس است اميد

هرجا تاريکي است روشنايي

و هر جا غم است شادي نثار کنم

الهي توفيقم ده:

که بيش از طلب همدلي ، همدلي کنم

بيش از آنکه دوستم بدارند دوست بدارم.

زيرا در عطا کردن است که مي ستانيم

و در بخشيدن است که بخشيده مي شويم و

در مردن است که حيات ابدي مي يابيم

 

 

خــــــــدايــــــا!

اگر صلاح تو بر من در سوختن من است مي سوزم

ولي اگر غير از اين است و آنها مرا به اختيار خود مي سوزانند 

به همه آنها لعنت مي فرستم 

و اين لعنت را از ته قلب براي اجرا

به تو تقديم ميکنم.... 

خداوندا کمکم کن تا در این  ماه عزیز من نیز بنده  کوچکی  ازدریای بی کرانت  باشم  که از آن قطره ای می نوشد.

بازم ميگم.....خدايا شکرت....با همه سختي ها....با همه غم ها...با همه بغض ها....  

شگفتا!

وقتي بود نمي ديدم ، وقتي مي خواند نمي شنيدم ... 

وقتي ديدم كه نبود...

گناهکار درگاهت  یک  قاصدک  پر شکسته




چکه ايي از ناودان احساس قاصدک - پنجشنبه ٢٢ شهریور ۱۳۸٦




شايد وقتی ديگر


به دل طوفاني من خدا نگاهي نداره

اين کشتي بي ناخدا راهي به جايي نداره
 
تو آسمون شهر من فقط دل ابرها پره
 
هيچ ابري بارون نميشه
 
غصه من رو ميخوره
 
 
عاشق بادم نميشم  آخه اون ام رفينيه
 
ياد نوازش هاش فقط رو صورت ام موندنيه
 
با هرکي هم قدم ميشم آخرراه جداييه
 
به هرکي دلبسته ميشم عاقبتم تنهاييه
  

عشق  پرنده ام ديگه تو قلب من جا نداره
 
خودش ميره پروازشب،  تنهايي رو  براي من جا ميذاره
 
اگر به جاي چله چله هواي کوچ رو ميديدم
 
رفتنتو مي فهميدم  کاش حرفهاتو مي خريدم
 

پاکي چشم سار و آب هنوز تو خونم جاريه
 
خودش ديگه دريا شده ،اما زلالش باقيه
 
اگه به جاي رودخونه صافي آب رو ميديدم
 
رفتنت رو ميفهميدم
 
کاش حرفاتو مي خريدم
 
کاش حرفاتو مي خريدم
 
 

عاشق شب بودم ولي !!حالا برام تاريکي
 
گفتن دردهاي دلم حکايت از غريبيه
 
کاشکي  به جاي  گفتانت، سکوتش رو مي فهميدم
 
صداي عاشقهاش  من ،تو دل شب نمي شنيدم
 
خيال ميکردم تو چشات، صحبت سرعشق منه
 
غافل از اينکه اون چشات، آينه چشم منه
 
 
کاشکي به جاي اون نگاه، عکس چشاي اون بودم
 
آخه! دلت جاي ديگه است، کاشکي به جاي اون بودم
 
آخه! دلت جاي ديگه است، کاشکي به جاي اون بودم




چکه ايي از ناودان احساس قاصدک - پنجشنبه ۱٥ شهریور ۱۳۸٦




تولد امام زمان(عج) بر تمامی مسلمانان و منتظرانش مبارک باد


مهدي جان(عج )
بر تو مبار ك باد 1173 بهار زيدگيت، به اميد روزي كه با حضور سبزت تولدت
را جشن گيريم


                         مي خواهم به نام تو    
                                                     سنگيني تمام بغضهايم را فرياد زنم
                                                                          و بگويم قصه تمام تنهائيهايم را
                         از  ديروزهاي امروز تا فرداهاي ديروز
                                                                     از زهر تا عسل  
                                                                                     از سپيدي صبح تا سياهي شب
                          از با تو بودن تا بي تو بودن                                  
                                                     و شايد هم تمام كردم بدون آغاز تنها با
                                                                                                     دوستت دارم

                                                                                                               دوستت دارم


                        نمي دانم 
                                                     دستهاي پاييزي ام را      
                                                                                    به دست که بسپارم
                        نمي دانم
                                                   سنگيني غربت لحظه هايم را
                                                                 چگونه
                                                                                    زير آخرين بغض آسمان فرياد کنم
                        نمي دانم
                                                    صداي اولين حضور باراني ات         
                                                                               کنار کدامين نخل مقدس متولد مي شود
                       اما باز هم
                                                      چشم به راهم
                                                                               چشم به راهم
 

 

شما بگو ز کدامين مسير بايد رفت
چگونه زمزمه رود مي روم گردد
چه وقت مي شود ا ي آفتاب دور از دست
تمام حرف دلم عاشقت شدم گردد
خدا کند که به عمر شما اضافه شود
ز عمر اهل زمين هر چقدر کم گردد
چقدر ندبه دلتنگ...کاش در اين چشم
به جاي گريه ...گل رويتان رقم گردد




چکه ايي از ناودان احساس قاصدک - سه‌شنبه ٦ شهریور ۱۳۸٦




زندگي رسم خوشايندي است
زندگي بال و پري دارد با وسعت مرگ
پرشي دارد اندازه عشق
زندگي چيزي نيست
که لب طاقچه عادت از ياد من و تو برود



يادداشت هاي قاصدک
نويسنده وبلاگ


نگاهي به گذشته ها


مطالب اخیر


لينک دوستان


آمار وبلاگ




طراح قالب