آدمک آخر دنياست بخند..... آدمک مرگ همينجاست بخند..... آن خدايي که بزرگش خواندي..... به خدا مثل تو تنهاست بخند..... دستخطي که تو را عاشق کرد..... شوخي کاغذي ماست بخند..... فکر کن درد تو ارزشمند است..... فکر کن گريه چه زيباست بخند..... صبح فردا به شبت نيست که نيست..... تازه انگار که فرداست بخند  
 

جمله های به ياد ماندني


بعضي وقتها دو تا پرنده با هم كنار نمي يان اما پرنده و درخت با سكوت حرفهاي هم رو ميفهمند


آموخته ام كه آنچه روي مي دهد چندان مهم نيست، مهم كاري است كه هنگام روبه رو شدن با آن اتفاق انجام مي دهيم.  


آموخته ام كه زمان زيادي نياز است كه من به آن شخصي تبديل شوم كه آرزويش را دارم.


آموخته ام كه تو هميشه بايد به افرادي كه دوستشان داري عشق بورزي، زيرا شايد امروز آخرين باري باشد كه آنها را ملاقات مي كني.


تا به قدرت نرسيده اي فروتن باش و هنگامي كه به قدرت رسيدي متواضع


اگر كسي مي گويد كه براي تو مي ميرد دروغ ميگويد!!! حقيقت را كسي مي گويد كه براي تو زندگي مي كند


يادت باشه تو براي دنيا يك نفري ولي مي توني براي يك نفر يه دنيا باشي!


درعالم دوچيزازهمه زيباتر است: آسمان پرستاره و وجداني آسوده


خردمند به عمل خود تكيه مي كند نادان به آرزوهايش


در دياري كه دراو نيست كسي يار كسي     كاش يا رب نيفتد  به كسي كار كسي


خواهي كه دلت نشكند از سنگ مكافات      مشكن دل كس را كه در اين خانه كسي هست


يادت باشه كسي را انتخاب نكني كه بتوني باهاش زندگي كني، كسي را انتخاب كن كه نتوني بدون اون زندگي كني.

زمان با عشق فراموش می شود  و عشق با زمان

 
                                                                               ادامه دارد........




چکه ايي از ناودان احساس قاصدک - یکشنبه ٢٦ شهریور ۱۳۸٥




نيمه شعبان


غربت انتظار

 

 

 نمي دانم دستهاي پائيزي ام را به كه بسپارم

 

                       نمي دانم سنگيني غربت لحظه هايم را

 

                                            چگونه زير آخرين بغض آسمان فرياد كنم

 

                         نمي دانم صداي اولين حضور باراني ات 

 

                                          كنار كدامين نخل مقدس متولد مي شود

             

              اما باز هم چشم به راهم

 

                                                         چشم به راهم

مهدي جان به انتظار ديدنت سالهاست كه چشم به آسمان دوخته  ايم و شبهاي  قدر براي آمدنت

 ازخدا عاجزانه خواهش كرده ايم. توفيق ده تا آمدنت باشم و با برق نگاهت مست شويم .من منتظر

 

 حقير و كوچك تو براي آمدنت ستاره ها را مي شمارم و حلقه هاي روز و شب را به هم مي آويزم و

باقاصدك ها راه زمين و آسمانت را مي سازم،با عطر ياس و زيبايي نرگس باغچه كوچكمان را رونق

 می دهم تا تو بيائي

                                     تا توبيائي

                                                                    (يا مهدي(عج) مرا درياب)

 

 

 

 




چکه ايي از ناودان احساس قاصدک - چهارشنبه ۱٥ شهریور ۱۳۸٥




نتايج دانشگاه


نمي دانم امروز روز خوبيه يا بد

ديشب نتايج دانشگاه  اومد و قبول نشده بودم  خيلي ناراحت شدم اما شايد حقم بود. به قول دوستم ما نبايد انتظار قبول شدن داشته باشيم آخه ما اصلا يه هفته براي خوندن وقت داشتيم كه اونم فقط شد ادبيات ومعارف رو بخونيم ، يه انتظار بي جا .

امورز زياد ناراحت نيستم و بعد از چند شب ديشب خيلي خوب خوابيدم صبح كه بيدار شدم كلافه شدم كه چرا اينقدر خوب خوابيدم .

هنوز به مامان چيزي نگفتم نمي دونم چه شكلي هم بگم. كاش مي شد اصلا نگفت شايدم مامان ناراحت نشه، نمي دونم. بقول بابا اگه خدا نخواهد آدم خودشم كه بكشه نمي شه لابد منم صلاح نبوده حالا بايد بشينم بخونم براي آزاد.

هر چي خدا بخواد همون مي شه.

 




چکه ايي از ناودان احساس قاصدک - دوشنبه ۱۳ شهریور ۱۳۸٥




دلتنگی


و اما امروز نیز مانند  دیروز آمد و خواهد رفت و باز ما ماندیم




چکه ايي از ناودان احساس قاصدک - چهارشنبه ۸ شهریور ۱۳۸٥




زندگي رسم خوشايندي است
زندگي بال و پري دارد با وسعت مرگ
پرشي دارد اندازه عشق
زندگي چيزي نيست
که لب طاقچه عادت از ياد من و تو برود



يادداشت هاي قاصدک
نويسنده وبلاگ


نگاهي به گذشته ها


مطالب اخیر


لينک دوستان


آمار وبلاگ




طراح قالب